زمین

 

این عکسی است که فضاپیمای وویجر از زمین گرفته است. عکسی که زمین را در فضای بیکران نشان می دهد.

 کارل ساگان فضانورد آمریکایی کتابی با همین عنوان نوشته است. در قسمتی از این کتاب می خوانیم :

          

دوباره به این نقطه نگاه کنید. همین جاست. خانه اینجاست. ما اینجاییم.

تمام کسانی که دوستشان دارید٬ تمام کسانی که می شناسید٬ تمام کسانی که تابحال چیزی در موردشان شنیده اید٬ تمام کسانی که وجود داشته اند٬ زندگی شان را در اینجا سپری کرده اند.

 برآیند تمام خوشی ها و رنج های ما در همین نقطه جمع شده است. هزاران مذهب٬ ایدئولوژی و دکترین اقتصادی که آفرینندگانشان از صحت آنها کاملا" مطمئن بوده اند٬ تمامی شکارچیان و صیادان٬ تمامی قهرمانان و بزدلان٬ تمامی آفرینندگان و ویران کنندگان تمدن٬ تمامی پادشاهان و رعایا٬ تمامی زوج های جوان عاشق٬ تمامی پدران و مادران٬ کودکان امیدوار، مخترعان و مکتشفان٬ تمامی معلمان اخلاق٬ تمامی سیاستمداران فاسد٬ تمامی «ابرستاره ها»٬ تمامی رهبران کبیر٬ تمامی قدیسان و گناهکاران در تاریخِ گونه ما٬ آنجا زیسته اند٬ در این ذره غبار که در فضای بیکران در مقابل اشعه خورشید شناور است.

 زمین ذره ای خرد در مقابل عظمت جهان است. به رودهای خون که توسط امپراطوران و ژنرال ها بر زمین جاری شده٬ البته با عظمت و فاتحانه٬ بیاندیشید. این خونریزان٬ اربابان لحظاتی از قسمت کوچکی از این نقطه بوده اند. به بی رحمی های بی پایانی که ساکنان گوشه ای از این نقطه٬ توسط ساکنان گوشه دیگر (که از این فاصله نمیتوان آنها را از هم بازشناخت) متحمل شده اند بیاندیشید٬ چقدر اینان به کشتن یکریگر مشتاقند٬ چقدر با حرارت از یکدیگر متنفرند.

 تمامی شکوه و جلال ما٬ تمامی حس خود مهم بینی بی پایان ما٬ توهم اینکه ما دارای موقعیتی ممتاز در پهنه گیتی هستیم٬ به واسطه این عکس به چالش کشیده می شود. سیاره ما لکه ای گم شده در تاریکی کهکشانهاست. در این تیرگی و عظمت بی پایان٬ هیچ نشانه ای از اینکه کمکی از جایی میرسد تا ما را از شر خودمان در امان نگاه دارد٬ دیده نمی شود.

زمین تنها جای شناخته شده است که قابلیت زیست دارد. هیچ جایی نیست - حداقل در آینده نزدیک - که گونه بشر بتواند به آنجا مهاجرت کند. مشاهدات٬ بله٬ استقرار٬ هنوز نه.

 خوشتان بیاید یا نه٬ زمین تنها جایی است که می توانیم روی پای مان بایستیم .

گفته شده که فضانوردی تجربه ای است شخصیت ساز که فرد را فروتن می سازد. شاید هیچ تصویری بهتر از این٬ غرور ابلهانه و نابخردانه نوع بشر را در دنیای کوچکش به نمایش نگذارد.

 

برای من٬ این تصویر تاکیدی است بر مسئولیت ما در جهت برخورد مهربانانه تر ما با یکدیگر٬ و سعی در گرامی داشتن و حفظ کردن این نقطه آبی کمرنگ٬ تنها خانه ای که تاکنون
شناخته ایم.

وزیر فرانسوی

رشيده داتي وزير باردار فرانسوي در حال خروج از كاخ اليزه 19 دسامبر 2008

به گزارش "آسوشيتدپرس"، وزير مجرد دادگستري فرانسه كه چند ماه قبل اعلام شده بود از فردي نامعلوم باردار است، جمعه گذشته (دوم ژانويه 2009) در كلينيكي واقع در پاريس فرزند خود را به دنيا آورد. چندي پيش پس از فاش شدن خبر بارداري "رشيده داتي"، وزير مجرد دادگستري فرانسه، اين زن 43 ساله را حتي تا پاي بركناري از سمت خود نيز پيش برد.
پس از اين كه چند ماه پيش خبر باردار شدن داتي فاش شد، وي با وجود فشار زياد رسانه ها براي نام بردن نام پدر اين كودك، وي به هيچ وجه حاضر نشد نام او را بازگو كند. ( گفتني است بعضي ساركوزي را عامل اين قضيه ميدانند)  

 

بازگشت رشيده داتي به كار 5 روز پس از وضع حمل

 

 

براساس اين گزارش، مقامات بيمارستاني فرانسه اعلام كردند كه خود اين مقام ارشد قضايي فرانسه و فرزند وي هر دو سالم هستند.
رشيده داتي پيش از اين گفته بود كه پس از به دنيا آمدن فرزندش از سمت خود كناره گيري مي كند. وي 5 روز پس از وضع حمل به سر كارش بازگشت.

 

 

Rachida Dati در حال گفتگو (دل و قلوه) با همتاي اسپانيايي خود Mariano Fernandez Bermejo پيش از اجلاس 28 نوامبر 2008

 

 

بنا بر گزارش voici.fr اين دختر كه با عمل سزارين به دنيا آمده همنام مادر بزرگ مادري خود (Fatima) يا (Zohra) نام گرفته است.

10 هتل لوكس دبی

 

۱۰ هتل لوکس دبی دبی.

البته توضيحاتش انگليسيه براي تقويت زبانتون خودتون ترجمه كنيد

اگر حسش رو نداريد هم ديدن عكس ها خالي از لطف نيست

 

01. The Address: Downtown Burj Dubai

Rating: 5 star No. of Rooms: 196 Hotel Location: Burj Dubai Boulevard

Despite being one of Dubai’s newest hotels this spacious Downtown Burj Dubai property is already redefining city style in the emirate. Without the beachfront location of many of the city’s classiest gaffes it stands out with the superb views of the world’s tallest building.

But this is one address that will not be overshadowed by the towering neighbor. Little touches like iPod docking stations and Plasma screen TVS are, of course, now standard. As is the use of the best quality furnishings and luxury touches.

Certain suites have outside baths and this is one hotel that will appeal to business and leisure guests. As long as they’re happy to pay the premium.

02. Al Maha Resort

Rating: 5 star No. of Rooms: 40 Hotel Location: Al Maha Desert

Relaxation comes at a price. As one of the most expensive hotels in Dubai the Al Maha Resort is reserved for a select few, but those that can make the cut are safe in the knowledge of money well spent. The resort is a world class sanctuary set in 225 square kilometers of pristine desert landscape. Private plunge pools, couples therapy and the knowledge that there is not a traffic jam anywhere near by will relax you before your treatments begin.

03. Bab Al Shams

Rating: 5 star No. of Rooms: 113 Hotel Location: Next to Endurance Village

A cheaper but less exclusive alternative to Al Maha, Bab Al Shams is a luxury hotel in the middle of the dunes. This grid of low rise buildings made of pre-scratched, crumbling mock-sandstone is filled with hidden corridors and secret stairwells: rooms open directly onto the sands, while a swimming pool, spa and four restaurants cater to guests’ needs.

The range of activities isn’t as extensive as at Al Maha (and mainly revolves around desert excursions), but there is a well-equipped children center, which should keep your ankle-biters entertained. At night, enjoy a sunset shisha at Al Sarab bar or try out the Al Hadheerah desert restaurant, which offers a Disneyfied Arabian experience complete with belly dancer, band and some fairly potent shisha.

04. Burj Al Arab

Rating: 5 star No. of Rooms: 202 Hotel Location: Jumeirah Beach Road

The iconic Burj Al Arab is a representation of all that is opulent and extravagant about Dubai. It is an obvious choice and one that is likely to appear on worldwide lists of the most expensive and luxurious hotels. If you’re wondering what you get in a seven-star hotel think personal butlers, massive suites, discretion, privacy, pillow menus, breathtaking Jumeirah views and..well, the list goes on really. It is often said that the decoration might not be to everybody’s tastes but there is no denying that a stay in the Burj is one of unprecedented dedication to pleasing the high-rolling guest.

05. Dar Al Maysaf: Madinat Jumeirah

Rating: 5 star No. of Rooms: 283 Hotel Location: Jumeirah Beach Road

Nobody would argue that the Madinat Jumeirah hotels of Mina A’Salam and Al Qasr offer an exceptional level of service and quality but for the absolute pinnacle of the complex the discerning traveler knows that Dar Al Maysaf is impossible to beat. The name means “summer house” in Arabic and these large villas have a real feeling of seclusion and intimacy. They can be reached here by taking a short abra ride to elsewhere in the hotel and after you’ve found your room taking a dip in a private pool or eat in one of the mini-complex’s private restaurants.

06. Park Hyatt Dubai

Rating: 5 star No. of Rooms: 255 Hotel Location: Dubai Creek Golf & Yacht Club

The Moroccan-style spa at Dubai’s beautiful Park Hyatt offers some of the best treatments in town including a popular couples hot stone massage. Guests can enjoy their own pool and a wide range of facials and massages before returning to the hotel for lunch of lounging in the spa area for the ultimate in relaxation. Definitely a good place to check into for spa fans as the creek views give an unusual twist on the usual beachfront or cityscape.

07. Raffles Dubai

Rating: 5 star No. of Rooms: 248 Hotel Location: Sheikh Rashid Road

Not a patch on its Singaporean sister in terms of history but still pretty striking and certainly one of a kind, Raffles Dubai has already become something of an iconic building. Especially for the less tourist-heavy area it inhabits. Leave Dubai Airport and cross Garhoud Bridge and you will be presented with the giant pyramid that is the Raffles Hotel. Adjoined to the Egyptology themed Wafi mall Raffles is one of the most expensive hotels in Dubai and the pyramid’s peak is one of the city’s most exclusive clubs.

08. Ritz-Carlton Hotel

Rating: 5 star No. of Rooms: 138 Hotel Location: Dubai Marina, Al Sufouh Road

Staying at the Ritz Carlton, like flying in a private jet and having your own butler, is as clear an indication you are going to get that you have made it. Despite a proximity to the high-rise Dubai Marina and Palm Jumeirah it is a complete cocoon of calm. Inventive treatments and a dedication to providing quality finishes mean that the experience is one that is up there with the very best spa breaks the Middle East has to offer.

09. Grosvenor House West Marina Beach by Le Méridien

Rating: 5 star No. of Rooms: 422 Hotel Location: Dubai Marina Beach

Close to the beach but with all of the elegance and sophistication you would expect. Grosvenor House is an exercise in relentless style. Superb Gary Rhodes Mezzanine restaurant to the effortlessly stylish Buddha Bar every part of the hotel has been selected to enhance the overall effect of cool. Fantastic spa and business facilities all combine to make this one of the underrated delights of Dubai’s hotel scene.

10. The Monarch Hotel

Rating: 5 star No. of Rooms: 236 Hotel Location: Sheikh Zayed Road

Number One Sheikh Zayed road is one of the world’s most exclusive addresses and The Monarch is a hotel that deserves it. Gigantic suites and stunning city views are the flagship boasts of the hotel that has already garnered a good reputation with the wealthiest international clients

 

 

سلام دوستان

از اینکه با نظرات خود این وبلاگ را مزین می فرمایید کمال تشکر را دارم

در حقیقت من نه سیاستمدارم و نه اصلا از سیاست چیزی می دانم

مطالبی که در اینجا آورده می شود فقط انعکاسی از انچیزی است که در دنیا می گذرد

و من معتقدم تا تک تک ما صلح و آرامش را در خانواده های کوچک خود با کمال گذشت و فداکاری و ایثار بر پا نسازیم دسترسی به صلح جهانی شعاری بیش نخواهد بود .

موفق باشید

اعتراضات به کشتار غزه

اروپاییان به ادامه خشونت در غزه اعتراض کردند
10/01/2009

در تظاهراتی که امروز، شنبه، در شهرهای اروپای غربی برپا شد، ده ها هزار نفر به ادامه خشونت در غزه اعتراض کردند.
در لندن، معترضین در حالی که پرچم های فلسطینی را تکان می داند، خواهان پایان فوری حملات نظامی اسراییل به غزه شدند. تظاهر کنندگان - از جمله مسلمانان بریتانیا و اعضای گروه های سیاسی چپ گرا - بیرق های بزرگی در دست داشتند که حملات را بعنوان جنایتی علیه بشریت محکوم می کرد.
در شهر « دوئیز برگ» در آلمان، حدود ۱۰ هزار نفر در خیابان ها راهپیمایی کردند و خواهان لغو محاصره غزه و پایان فوری خشونت شدند. اعتراض مسالمت آمیز بود، هرچند که چندین تظاهر کننده گلوله های برفی بسوی یک پرچم اسراییل پرت کردند.
گزارش های خبری حاکی است که قرار است روز یکشنبه یک گرهمایی به طرفداری از اسراییل در میدان ترافالگار در لندن برپا شود.
در رویدادی جداگانه، در الجزایر، در یک اطلاعیه دولت گفته می شود در تظاهرات اعتراضی علیه اسراییل در الجزیره در روز جمعه، دست کم ۶۰ نفر زخمی شدند. اطلاعیه وزارت کشور حاکی است زمانی که پلیس با تظاهر کنندگان سنگ پران درگیر شد، حداقل ۴۰ معترض و ۲۳ پلیس زخمی شدند.

پرتاب لنگه کفش

گفت‌ و گو با تعدادی از روزنامه‌نگاران و دانشجویان ایرانی پیرامون حرکت منتظرالزیدی، روزنامه‏نگار عراقی:

«ایرانی‌ها لنگه کفش پرت نمی‌کنند»

مریم محمدی

در روزهای پایانی سال ۲۰۰۸ میلادی هستیم. این برنامه‏‏ی «روی خط زمانه» به «لنگه کفش» اختصاص دارد. خبر کوتاه و کامل بود و توضیحات بیشتری هم لازم نداشت. اما انعکاس آن در جهان گوناگون بود؛ مخالفت و موافقت با آن و بیشتر مخالفت با عملی که روزنامه‏نگار عراقی مرتکب شده بود.

اما علی‏رغم تائید، تحسین و تشویق روزنامه‏نگار عراقی که عمدتا از سوی نشریات و رسانه‏های محافظه‏کاران انجام شد؛ در این گزارش خواهید دید که روزنامه‏نگاران ایرانی با وجود همه‏ی فشارهایی که تحمل می‏کنند، هرگز لنگه کفش پرتاب نخواهند کرد؛ نه روزنامه‏نگاران و نه دانشجویان که آن‏ها هم زیر فشارهای غیردمکراتیک قرار دارند.

آقای منتظرالزیدی روزنامه‏نگار است، اما چون صحبت از اعتراض و حرکت اعتراضی است، قبل از روزنامه‏نگاران با دانشجویان صحبت کرده‏ام.

از خانم بهاره هدایت، سخن‏گوی دانشجویان تحکیم وحدت در تهران، می‏پرسم که آیا او با این شیوه اعتراض روزنامه‏نگار عراقی موافق است؟

قطعاً نه، قطعاً مخالفم.

بنا بر موقعیت ویژه‏ی عراق، موقعیت آقای بوش یا وضعیت آقای منتظرالزیدی که یک خبرنگار است؟

او به عنوان یک خبرنگار به آن‏جا آمده بود، بنابراین وجهه‏اش و این که خاستگاه‏اش کجا بوده است، ایجاب می‏کرد هر اعتراضی که دارد به یک وسیله‏ی دیگری ـ به وسیله‏ی قلم‏اش، رسانه‏ای که در اختیار داردـ بیان می‏کرد.

این نوع ابراز خشم، متعلق به قبایل بدوی هزاران سال پیش است. به نظر من، نه تنها هیچ جای تائید ندارد، بلکه برعکس مایه‏ی سرافکندگی و شرمساری خود او و رسانه‏ای است که از آن‏جا آمده. اصولاً اهل قلم باید نسبت به چنین اتفاقی ابراز شرمساری کنند.

نظر آقای علی افشاری، دانشجوی سابق تحکیم وحدت که سابقه‏ی زندان و اعتراضات مدنی دارد و اینک ساکن امریکا است، را می‏پرسم:

نه، موافق این نوع مخالفت نیستم. خبرنگار می‏توانست آن‏‏جا از تریبون استفاده کند و نظرات انتقادی و اعتراضی‏اش را مستدل مطرح کند. این شیوه به شخصیت و وجهه‏ی مردم عراق لطمه‏ می‏زند و باعث بهانه‏جویی و سوءاستفاده‏ی کسانی می‏شود که معتقد هستند مردم عراق شایستگی و استعداد دمکراسی و برخورداری از آزادی‏ را ندارند.

پرتاب کفش در مقابل سفارت سابق آمریکا در تهران

از آقای افشاری می‏پرسم آیا به خاطر موقعیت ویژه عراق، یا اساساً و همه جا این حرکت غلط است؟

نه، اصولا این حرکت غلط است. بحث بر سر اعتراض و انتقاد او به جورج بوش نیست، به هرحال حق این فرد است و او می‏توانست همه‏ی این حرف‏ها را خیلی صریح در حضور بوش بپرسد و تاثیرگذاری آن بیشتر هم بود.

این حرکت با هرکس بخواهد صورت بگیرد، از نظر من مطرود و محکوم است. منتها جدال و چالش سیاسی که ماورای این مساله وجود دارد، در این ماجرا یارگیری کرده است.

اما بهتر است همه‏ی طرفین ماجرا این شیوه‏ها و روش‏ها را طرد و محکوم کنند. چون این نوع روش‏ها اگر باب شود، آن‏وقت لطمه‏اش را همه خواهند خورد.

بهتر است گروه‏هایی که مخالف حضور امریکا هستند، از ابزارهای سیاسی برای خروج به‏موقع امریکا و در عین حال برخورداری عراق از سطح مطلوب امنیت و آزادی‏های اساسی و رفاه مردم استفاده کنند.

این‏ها نمونه‏ای از برخورد دانشجویان ایرانی در داخل و خارج کشور است. اما آقای منتظرالزیدی روزنامه‏نگار است؛ روزنامه‏نگاران ایرانی در این باره چه می‏اندیشند؟

با خانم بدرالسادات مفیدی، دبیر انجمن صنفی روزنامه‏نگاران صحبت می‏کنم:

شخصاً این حرکت را نمی‏پسندم و معتقد هستم این‌گونه رفتار با حرفه‏ی خبرنگاری به هیچ وجه سازگاری ندارد. چون مهم‏ترین ابزار یک خبرنگار قلم و نوشته‏های اوست که می‏تواند در آن نظر و دیدگاه‏اش را طی تحلیل‏ها و یادداشت‏هایش در اختیار افکار عمومی بگذارد.

متوسل‌شدن به چنین روش‏هایی در شأن یک خبرنگار نیست. هرچند که در مقابل او فردی جنگ‏طلب، دیکتاتور، اشغال‏گر و… قرار داشته باشد. یک خبرنگار مجاز به چنین رفتاری نیست و این کار کاملا برخلاق شئونات حرفه‏ای او است.

نظر آقای محمدرضا تاجیک را در مورد حرکت خبرنگار عراقی می‌پرسم:

فکر می‏کنم که اگر ایشان اعتراض خود را با قلم‏اش در مقابل نیروهای آمریکایی اعلام می‏کرد، بهتر بود.

آیا ویژه‏گی شرایط عراق این حرکت را محکوم می‏کند، یا اساساً این حرکت اشتباه است؟

به‏خصوص حضور آقای جورج بوش، رییس‌جمهور آمریکا در عراق، ایجاب می‏کرد ایشان اعتراض‏اش را با قلم مطرح می‏کرد.

آیا قلم‏به‏دستان موظف هستند همیشه با قلم اعتراض کنند؟

روش‏های دیگری نیز بوده، مثلا ما عکاسان خبری بعضی وقت‏ها می‏توانیم با عدم پوشش خبر، اعتراض خود را منتقل ‏کنیم. چنان‏که در یک عکس معروف هم دیده ‏می‏شود که عکاسان دوربین‏ها را جلوی پای‏شان گذاشته‏اند و وظیفه‏ی عکاسی‏شان را انجام نمی‏دهند.

از آقای شمس‏الواعضین، سردبیر و مدیر چندین نشریه‏ی توقیف شده می‏پرسم، خبرنگاری مانند آقای منتظرالزیدی از جانب رسانه‏ یا نشریه‏‏ی معینی به چنین نشست مهمی فرستاده شده است. وظیفه‏ی مدیر یا سردبیر نشریه در مقابل او چه خواهد بود؟

پاسخ به این سئوال سخت است…. به لحاظ حرفه‏ی ژورنالیستی این عمل غلط است. مثلا اگر خبرنگار لوس‏آنجلس تایمز به عراق می‏آمد و در آن کنفرانس بوش و مالکی شرکت می‏کرد، قطعا این حرکت را انجام نمی‏داد.

اگر سردبیر روزنامه‏‏ای بودم که خبرنگارش به چنین عملی علیه رئیس یک دولت میهمان، با دو مساله مواجه می‏شدم: یکی کار حرفه‏ای و خصلت حرفه‏ای، و دیگری با حس انسانی و احساسات شخص است که با آن هیچ کاری نمی‏توان کرد.

این سوال واقعا سوال مهمی است که در این رابطه یک سردبیر با چنین گزارش‏گر یا خبرنگاری چه باید بکند؟ از یک طرف با کار حرفه‏ای تعارض دارد، از یک طرف دیگر با روح انسانی و احساسات میهن‏پرستانه‏اش، شدیداً در پیوند است.

تاریخ را که می‏خوانیم، می‏بینیم اتفاقاتی نظیر این در فرانسه در ارتباط با دوگل افتاده است، البته نه پرتاب کفش، بلکه پرت کردن خودکار و… بوده. در عصردیگری در ایالات متحده امریکا، در سوابق خانم رابین گاید هست که در ارتباط با نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری امریکا، چنین عکس‏العمل‏هایی بوده و بعضی از روزنامه‏نگارها در مقابل آمار غلطی که این کاندیداها ارائه می‏دادند، عکس‏العمل نشان می‏دادند.

منتها این روش نوینی است که در ادبیات مقاومت یا ادبیات اعتراض مطرح شده که کفش پرتاب کرده است.
در یک جمع‏بندی نهایی، به لحاظ حرفه‏ای کار منتظرالزیدی کار ناپسندیده‏ای بوده، ولی به لحاظ انسانی باید در برابرش موضع قابل درکی اتخاذ کرد. این منصفانه‏ترین قضاوتی است که می‏توان در مورد یک عمل این‏چنینی، کرد.

در هر حال، شما او را بعد از این کار در نشریه‏تان تحمل می‏کردید؟

قطعا، قطعا! او را می‏بخشیدم.

اما یکی از معترض‏ترین روزنامه‏نگاران ایرانی، آقای ابراهیم نبوی، طنزنویس، در این باره چه می‏گوید:

معتقد هستم، اصولا پرتاب لنگه کفش در هر حالتی، در هر کشوری، به وسیله‏ی هر شاغلی، کار غلطی است. به‏خصوص این که خبرنگاری باشد که قرار باشد با قلم بنویسد یا با زبان سوال کند. اگر به جای این کار لنگه کفش پرت کند، احتمالا سرنوشت چندان جالبی در انتظار خود او و جامعه‏اش نخواهد بود.

با توجه به سرنوشتی که برای خبرنگار پیش می‏آید؟ یا اساسا هیچ خبرنگاری در هیچ کجای دنیا نباید این کار را بکند؟

اصولا پرتاب سنگ، لنگه‏ کفش و اشیاء دوروبر به سوی دیگران، یا حتی لگد زدن، گاز گرفتن (خبرنگار نباید گوش مخالف‏اش را گاز بگیرد)، از طرف خبرنگار درست نیست.

ممکن است بگوییم هرکسی می‏تواند این کار را بکند، ولی به نظر من، بهتر است این کار را نکنند. این‌که خبرنگاری به خاطر پرتاب لنگه کفش به جورج بوش یا هر کس دیگری، به عنوان یک الگو شناخته شود، کار چندان جالبی نیست.

البته می‏توان چیزهای دیگر را پرت کرد، آن هم نه به وسیله‏ی خبرنگار، بلکه به وسیله‏ی ورزشکاران مختلف و در میادین ورزشی.

شیرین عبادی

گفت و گو با شیرین عبادی و نعمت احمدی، پیرامون موضوعات پیش آمده برای خانم عبادی

شیرین عبادی: من محافظ شخصی نمی‌خواهم

مریم محمدی

[e-mail]

آیا اتفاقاتی که طی یکی، دو هفته‏ی اخیر تنها در برخورد با فعالان این رشته در ایران صورت گرفته است، نمی‏تواند گویای وضعیت حقوق بشر در ایران باشد؟

نخستین اقدام در این رشته از فشارها، حضور غیرقانونی در کانون مدافعان حقوق بشر در تهران بود که روز اول دی‌ماه سال جاری اتفاق افتاد و دفتر «کانون مدافعان حقوق بشر» ساعتی قبل از برگزاری مراسم در گرامی‏داشت روز جهانی حقوق بشر، محاصره و سپس پلمب شد.

کمتر از ۱۰ روز بعد از این اقدام که مورد اعتراض همه‏ی نهادهای حقوق بشری در سراسر جهان قرار گرفت، روز نهم دی‌ماه بار دیگر مأموران انتظامی در دفتر وکالت خانم شیرین عبادی که رییس کانون مدافعان حقوق بشر نیز هست، حاضر شده و کامپیوترهای او را که محتوی همه‏ی مدارک و پرونده‏های موکلین او نیز بود، ضبط کردند.

تنها سه روز بعد از این حرکت که باز هم با اعتراض جامعه‏ی جهانی حقوق بشر مواجه شده بود، گروهی از جوانان کفن‏پوش و برانگیخته، تحت عنوان بسیجی و به نام دفاع از مردم غزه در برابر بمباران‏های اسرائیل در اطراف منزل خانم عبادی اجتماع کرده و با فریاد و شعارنویسی بر در و دیوار و کندن تابلوی دفتر وکالت او، به ایجاد ناامنی و خرابی پرداختند.

سخنگوی قوه‏ی قضاییه کانون مدافعان را بدون مجوز خوانده بود و ضبط اموال دفتر خانم عبادی را نتیجه‏ی مشکلات مالیاتی او عنوان کرده بود.

هم‏چنین حسن قشقاوی، سخنگوی وزارت خارجه‏ی ایران ضمن تکرار این موارد، اعلام کرده بود: خانم عبادی می‏تواند تقاضای گارد محافظ شخصی داشته باشد و دولت این امکان را در اختیار وی خواهد گذاشت.

در مورد برخی از این ادعاها با خانم شیرین عبادی، و در‌باره‏ی برخی امور حقوقی دیگر با آقای نعمت احمدی، وکیل دادگستری در تهران گفت و گو کرده‏ام.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

http://zamaaneh.com/special/2009/01/post_706.html

 

اخبار روز

ادامه گفت و گوها در سازمان ملل برای  دستيابی به توافق در غزه
07/01/2009

روز چهارشنبه وزيران امور خارجه آمريکا، بريتانيا، فرانسه و اتحاديه عرب بطور جداگانه و نيز با يکديگر در پشت درهای بسته جهت پايان دادن به دوهفته درگيری های مرگبار در باريکه غزه، ديدار کردند. پس از گفت و گوها کاندوليزا رايس وزير امور خارجه آمريکا به خبرنگاران گفت که «هنوز کارهائی بايستی انجام شود» تا بشود به توافق دست يافت.

وزيران امور خارجه آمريکا، بريتانيا، و فرانسه ميگويند که برای سومين روز اقامت خود در نيويورک را تمديد ميکنند تا که به تلاشهای غرب برای قطع خصومت های بين شبه نظاميان اسرائيل و حماس، ادامه دهند.

اسراییل می گوید قصد دارد روز پنجشنبه یک مقام وزارت دفاع را برای بحث درباره طرح فرانسه و مصر برای آتش بس در غزه به قاهره بفرستد.

مقامات اسراییلی می گویند آموس گیلاند، دستیار اهود باراک وزیر دفاع، سعی خواهد کرد از جزییات طرح آگاه شود.

پیشتر، نیکولا سارکوزی رییس جمهوری فرانسه گفت اسراییل و تشکیلات خود گردان فلسطینی طرح را قبول کرده اند.

یک سخنگوی اسراییلی امروز، چهارشنبه، گفت اسراییل فقط آتش بسی را قبول خواهد کرد که حماس را از پرتاب راکت از غزه باز دارد و از مسلح شدن دوباره ستیزه گران فلسطینی جلوگیری کند.

حماس، که کنترل غزه را در دست دارد، می گوید طرح فرانسه و مصر را مطالعه می کند. نماینده حماس همچمیم درخواست کرده است به محاصره غزه پایان داده شود.

طرح که حسنی مبارک رییس جمهوری مصر آن را روز سه شنبه اعلام کرد، می خواهد آتش بس محدود بی درنگ برقرار شود تا امکان ورود محموله های کمک های انساندوستانه به منطقه فراهم آید.

هدف از طرح این است که مصر فرصت یابد برای پایان دائمی خصومت ها بین اسراییل و حماس میانجیگری کند.

در واشنگتن، سخنگوی کاخ سفید گفت ایالات متحده علاقه مند است که بیشتر از طرح فرانسه و مصر آگاه شود. او همچنین گفت نیاز فوری به رسیدن به آتش بس در غزه وجود ندارد.

با این حال افزود برای این که آتش بس شکل بگیرد، حماس نخست باید شلیک راکت بداخل اسراییل را متوقف کند.

همچنین، شورای امنیت سازمان ملل متحد مذاکره درباره راه های پایان گرفتن جنگ در غزه را از سر گرفت.

یک سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا می گوید مقامات آمریکایی گزینه های دیگری را برای پایان مناقشه بررسی می کنند. او توضیحی نداد.

باراک اوباما رییس جمهوری منتخب آمریکا امروز، چهارشنبه، گفت در تلاش است مسلم سازد که وقتی کارش را رسما آغاز می کند، دولت او بی رنگ به مناقشه اسراییل و حماس بپردازد. اما گفت اینک وقت آن نیست که او بیشتر درباره وضع فعلی اظهار نظر کند.

شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد برای بررسی " نقض فاحش حقوق بشر در سرزمین اشغالی فلسطینی، از جمله حملات اخیر در نوار غزه" خواهان تشکیل جلسه ویژه ای در روز جمعه شده است.

کشورهای دیگر، از جمله ایران، ترکیه و سوریه نیز سعی دارند آتش بس برقرار شود.

محمود عباس رییس تشکیلات خودگردان فلسطینی نیز از طرح حمایت کرد و از اعضای شورای امنیت خواست از پایان گرفتن هجوم اسراییل پشتیبانی کند.

در خبری دیگر، لیبی پیش نویس قطعنامه ای را به شورای امنیت ارايه داده است که می خواهد آتش بس در غزه برقرار شود، نیروهای اسراییلی بی درنگ بیرون بروند و تمام گذرگاه های مرزی دوباره گشوده شوند.

مقامات حماس می گویند آنها ترک مخاصمه را فقط در صورتی بررسی خواهند کرد که اسراییل به حمله در غزه پایان دهد و مرزهای آن را باز کند.

اهود باراک وزیر دفاع اسراییل گفته است حملات ادامه خواهد یافت تا آن که اسراییل آنچه را او «صلح و آرامش» برای ساکنان جنوب اسراییل نامید تامین کند.

یک تست

 

شما كداميك را سوار مي‌كنيد ؟!

يك شركت بزرگ قصد استخدام تنها يك نفر را داشت. بدين منظور آزموني برگزار كرد كه تنها يك پرسش داشت. پرسش اين بود :
شما در يك شب طوفاني سرد در حال رانندگي از خياباني هستيد. از جلوي يك ايستگاه اتوبوس در حال عبور كردن هستيد. سه نفر داخل ايستگاه منتظر اتوبوس هستند. يك پيرزن كه در حال مرگ است. يك پزشك كه قبلاً جان شما را نجات داده است. يك خانم/آقا كه در روياهايتان خيال ازدواج با او را داريد. شما مي‌توانيد تنها يكي از اين سه نفر را براي سوار نمودن بر گزينيد. كداميك را انتخاب خواهيد كرد؟ دليل خود را بطور كامل شرح دهيد :

پيش از اينكه ادامه حكايت را بخوانيد شما نيز كمي فكر كنيد ...

..........

.........

........

.......

.......

.....

....

...

..
 

قاعدتاً اين آزمون نمي‌تواند نوعي تست شخصيت باشد زيرا هر پاسخي دليل خاص خودش را دارد.
پيرزن در حال مرگ است، شما بايد ابتدا او را نجات دهيد. هر چند او خيلي پير است و به هر حال خواهد مرد.
شما بايد پزشك را سوار كنيد. زيرا قبلاً او جان شما را نجات داده و اين فرصتي است كه مي‌توانيد جبران كنيد. اما شايد هم بتوانيد بعداً جبران كنيد.
شما بايد شخص مورد علاقه‌تان را سوار كنيد زيرا اگر اين فرصت را از دست دهيد ممكن است هرگز قادر نباشيد مثل او را پيدا كنيد.

از دويست نفري كه در اين آزمون شركت كردند، تنها شخصي كه استخدام شد دليلي براي پاسخ خود نداد. او نوشته بود :
سوئيچ ماشين را به پزشك مي‌دهم تا پيرزن را به بيمارستان برساند و خودم به همراه همسر روياهايم متحمل طوفان شده و منتظر اتوبوس مي‌مانيم.

پاسخي زيبا و سرشار از متانتي كه ارائه شد گوياي بهترين پاسخ است و مسلما همه مي‌پذيرند كه پاسخ فوق بهترين پاسخ است، اما هيچكس در ابتدا به اين پاسخ فكر نمي‌كند. چرا؟
زيرا ما هرگز نمي‌خواهيم داشته‌ها و مزيت‌هاي خودمان را (ماشين) (قدرت) (موقعيت) از دست بدهيم. اگر قادر باشيم خودخواهي‌ها، محدوديت ها و مزيت‌هاي خود را از خود دور كرده يا ببخشيم گاهي اوقات مي‌توانيم چيزهاي بهتري بدست بياوريم.
تحليل فوق را مي‌توانيم در يك چارچوب علمي‌تر نيز شرح دهيم: در انواع رويكردهاي تفكر، يكي از انواع تفكر خلاق، تفكر جانبي است كه در مقابل تفكر عمودي يا سنتي قرار مي‌گيرد. در تفكر سنتي، فرد عمدتاً از منطق، در چارچوب مفروضات و محدوديت‌هاي محيطي خود، استفاده مي‌كند و قادر نمي‌گردد از زواياي ديگر محيط و اوضاع اطراف خود را تحليل كند. تفكر جانبي سعي مي‌كند به افراد ياد دهد كه در تفكر و حل مسائل، سنت شكني كرده، مفروضات و محدوديت ها را كنار گذاشته، و از زواياي ديگري و با ابزاري به غير از منطق عددي و حسابي به مسائل نگاه كنند.
در تحليل فوق اشاره شد اگر قادر باشيم مزيت‌هاي خود را ببخشيم مي‌توانيم چيزهاي بهتري بدست بياوريم. شايد خيلي از پاسخ‌دهندگان به اين پرسش، قلباً رضايت داشته باشند كه ماشين خود را ببخشند تا همسر روياهاي خود را به دست آورند. بنابراين چه چيزي باعث مي‌شود نتوانند آن پاسخ خاص را ارائه كنند. دليل آن اين است كه به صورت جانبي تفكر نمي‌كنند. يعني محدوديت ها و مفروضات معمول را كنار نمي‌گذارند. اكثريت شركت‌كنندگان خود را در اين چارچوب مي‌بينند كه بايد يك نفر را سوار كنند و از اين زاويه كه مي‌توانند خود راننده نبوده و بيرون ماشين باشند، درباره پاسخ فكر نكرده‌اند.
 

 

نلسون ماندلا

> گذشته ات را بدون هيچ تاسفي
> بپذير،
> با اعتماد زمان حال ات را بگذران و
>  بدون ترس براي آينده آماده شو.
> ايمان را نگهدار و  ترس را به گوشه
> اي انداز .
> شک هايت را باور نکن و  هيچگاه به
> باورهايت شک نکن.
> زندگي شگفت انگيز است فقط
> اگربدانيد که چطور زندگي کنيد
>
> مهم این نیست که قشنگ باشی ، قشنگ
> این است که مهم باشی! حتی برای یک
> نفر
>
> مهم نیست شیر باشی یا آهو مهم این
> است با تمام توان شروع به دویدن
> کنی
> كوچك باش و عاشق.. كه عشق می داند
> آئین بزرگ كردنت را
>
> بگذارعشق خاصیت تو باشد نه رابطه
> خاص تو باکسی
>
> موفقيت پيش رفتن است نه به نقطه ي
> پايان رسيدن
>
> فرقى نمي كند گودال آب كوچكى باشى
> يا درياى بيكران... زلال كه باشى،
> آسمان در
> توست
>
> نلسون ماندلا